donderdag 31 juli 2014

Aan de straatstenen





















Als ik naar mensen kijk
dan zie ik amper
die poepchique madam
met haar stola en stilettohakken
peperdure kleren
of haar meneer met zijn sigaar
en een dikke portemonnee
hun slee navenant

het is de haveloze man
die strompelt, valt
zijn knieën bloedens toe
verwond en mompelt
aan de straatstenen
woorden half nog in zijn mond
die mijn aandacht vangt

ergens spelen kinderen zie ik
in kleur op het journaal
tussen puin en oorlogsmateriaal
legeradmiraal of krijgertje
zoals dat heet

gelieve tussen de lijnen
van het hek te blijven
omwille van je God
je huid of land

geef me je hand
en ik neem je arm
met niets tevreden
zo’n overschot
het is geweten

en toch komt men
iedere dag tekort.


© Rudi J.P. Lejaeghere

woensdag 30 juli 2014

Het naakt voorbij
















Het gevoel ontleed te worden
ontkleed tot op het been
het naakt voorbij
onttrek mij aan die droom
die leven is

weg gekeken worden
de hoek omslaan
en reeds vergeten
ik loop door ieder heen
weten dat je bent
en het toch niet zijn

ik val uiteen
in stilte en in gaten
na een tijd weet ik mezelf
niet meer

ik ben verdwenen.


© Rudi J.P. Lejaeghere

zondag 27 juli 2014

Meander













Ik wil je stootoever zijn
jij die glijdt
en mijn grond verzet
me laat eroderen
steeds wijder
in je bochten lig

en langer wordt
verlangen wordt
mezelf doorbreekt

tot morgen je in zee
een wervel bent
me meetrekt
en verdrinkt.


© Rudi J.P. Lejaeghere

vrijdag 25 juli 2014

Kolibrie















In een waas van kolibrie
de bloemen aangeland
vleugels regenboog
de nectar gesnaveld
als in een zoen

ik proef de kleuren
kant mij aan
de zwaartekracht

geen een die honing
of het zaad verwacht
en toch

en toch

de aarde is geschreven
met de vlucht van schaduw
de dauw, de druppel

de tetter en de sneb
het klaren van de stamper
het nemen en het geven


de vogel in de lucht.

Samengevouwen














Schaduw inkt zijn woorden
op het vensterkozijn

de zon vouwt samen

door het gordijn stoft
de lucht in een stille dans

onze namen
verwisselen van lippen
                                                                                       
de vrouw en de moeder
de maan en de vloed

op de akker gaan
het bloed vertrouwen

het onderploegen

en het zweven
nergens zijn en toch

op een moment uit het niets
het leven geven.


© Rudi J.P. Lejaeghere

dinsdag 22 juli 2014

Hogerop
















Net erop, niet verder
verloren tussen pas ervoor
en net erachter ligt het begin
van een wereld verscholen
een grens die ik schrijf met een zin
de lijn van woorden die ik trek
een wolk met dromen
bevolkt zich door mijn pen
en net erover begint
het verhaal te kleuren 
in regenbogen en paradijsvogels
het gezang van een leeuwerik
hogerop, hogerop
stroomt de rivier
mijn gevoelens drijven mee
op het wit van mijn papier.


© Rudi J.P. Lejaeghere

maandag 21 juli 2014

Reflectie















Ik die water ben,
jij de maan
die me doorschijnt
hoe ik beschouw, kaats, weerspiegel
bol met meren, ik het andere meer
jij mijn verhaal, de sterren die je draagt
oevers volgend; ik vloei door je, totaal

Jij, het meer
ik die maan ben
met rimpels, uitgevlakt, ingepakt
tussen grijs, hoe ik het donker aftast
me gelaat laat wassen,
hou me drijvend, schrijf me terug
ik lees het straks wel op het water.


© Rudi J.P. Lejaeghere

zondag 20 juli 2014

Aanmeren
















Ik vlieg de wind
zie de lucht in stromen
vaar de schepen binnen
schreeuw over de pier
het schuim van de golven
scherend

naast de schipper
ligt ingebed in ijs
de vangst op apegapen
stil te staren

ik duik en zweef
de warmte van de haven
de vissen aangemeerd
ontdaan van hun zee
en ingewanden.


© Rudi J.P. Lejaeghere

zaterdag 19 juli 2014

Een grens is...
















Een grens is
            een scheiding of een uiterste rand
            waar het leven stopt of begint
een muur of een hek
            dat netjes aflijnt, waarna de rest ligt
            de tuin van de buurman
            zo van: dit is het mijne
het is een plaats dat ik met mijn vinger
op de kaart kan thuiswijzen

tot hier en niet verder, vriend
in maten uitgerekend, weet je
een coördinaat of twee op de wereldbol
            waarlangs ik naar het buitenland ga
waarbij ik me veilig afgeschermd waan

tot ik mij over de grens waag.



© Rudi J.P. Lejaeghere

vrijdag 18 juli 2014

Herbeginnen
















In het begin is het einde
meer dan eens geschreven
elk einde wordt een nieuw begin
in de klank is het woord gelegen

in het woord zijn klank en begrip
in mij aan elkaar geregen
en ik schrijf een zin vol muziek
probeer de juiste noot te maken

of te kraken zo je wilt in geluid
van regen of het fluiten van de wind
uit te pakken van mijn hoofd naar
het wit van papier iets anders
                                                                                       
te kneden van wat ik zie of voel
daarin mijn ziel te leggen of hoe
ik een naam vind voor alles
een stil gevoel, een kloppend hart
een lach die ik net soms mis

in mijn leven dat steeds
op een ander moment
opnieuw begint.

© Rudi J.P. Lejaeghere
19 februari 2011

donderdag 17 juli 2014

De dans van Eustachius














Ik wil het laten dreunen
overweldigend trompetten
trommelvliezen pletten
de hamer met geweld
op het aambeeld pletsen

dansen op Eustachius

vanuit het middenoor vertrekken
decibels in kronkels leggen
het slakkenhuis het zout ontzeggen

geen schelp is mij te klein
om kinderen in te leggen
het baren van geluiden
het flieren en het fluiten

het is muziek
en het wil naar buiten.


© Rudi J.P. Lejaeghere

woensdag 16 juli 2014

Muscae volitantes


















Al zijn ze fijn en uitgesponnen
de draden van mijn ziel
zijn aan het wiel verbonden
het wiel waaraan ik vlieg
ik zie het in een waas
de zwaartekracht ontsprongen

ik sleur, ik roep, ik trek
dans de dans
van de vliegende muggen
ontdaan van het bloed
het bleek op de wangen

ik heb geen kapstok
om mijn lichaam aan te hangen.


© Rudi J.P. Lejaeghere

Echo's












Soms hoor ik ze

woorden die mij ontvallen zijn
echo's terugvloeiend in mijn hoofd
zinnen die zich aan het papier
hebben onthecht

berichten van over de grens
die mij bereiken en terugkruipen
in het grafiet of het blauw van inkt

ik lees ze met tussenpozen terug
tussen de lijnen in, vermomd
vertellen ze hun eigen verhaal
                                                                                            
een reis van gemengde gevoelens
het trekken langs tranen
rivieren zo diep als verdriet

geluk zo vullend als een berg
in mij is een nieuw land geboren
is de grens verlegd.


© Rudi J.P. Lejaeghere

Kruimels en getuigen











Mijn stappen overstappen
in een rechthoek eromheen
steeds kleiner gaan tot het laatste
stukje raster overblijft
dat ik bekijk en stilsta

overzie wat ik vergeten ben
de weg die ik terug verken
de stukjes die ik onbewust
en onbewaakt daar liggen liet
de kantjes en de korstjes
die ik pas nu in de rand bemerk

ik verzamel die op bordjes
vastgeprikt ontleed ik minutieus
mijn gisteren die vandaag
alleen maar beter wordt

de sprietjes gras laat ik
nog even liggen
als kruimels en getuigen
van wat ik onderweg
verloren ben.


© Rudi J.P. Lejaeghere

dinsdag 15 juli 2014

Hoe lang













Wat als ik mijn ogen sluit
en enkel in mijn fantasie
een omtrek teken

of mijn oren afstop voor geluid
geen stem meer hoor
de klank in stilte denken moet

hoe is het als de lippen
niet meer spreken
en woorden verstommen
in de mond

hoe lang blijft een herinnering
in mij leven?


© Rudi J.P. Lejaeghere

Heel soms















Het is de kiezel
in mijn mond die het water
op mijn lippen brengt

die woorden laat vloeien
mijn tong versnijdt
in bijvoeglijkheid

het scherp van mijn tanden
polijst, ja ik bijt

maar dan heel zacht
in liefde en soms
heel soms

lik ik de puntjes gaaf
laat de kiezel vallen.


© Rudi J.P. Lejaeghere

maandag 14 juli 2014

Het huis van vertrouwen




















’t Is zweten
geblazen op onze dagen
en het is geweten
dat computers en aanbelangen
om onze onverdeelde aandacht
vragen

neen, niet effen naar het toilet
om wat stress te lozen
neen, niet even telefoneren
tussendoor
je kan het gewoon niet wagen
want achter je rug,

- die onwezenlijke binaire beestjes
ver van ordinair en toch zo vals
als de kat van hiernaast -
vallen ze om geen reden uit

door hun kamers sluipen
levensbedreigende wormen
die vanbinnen uit een val
uitzetten
als een virus
de ziekte verspreiden
in mijn huis van vertrouwen

ik weet het

haat ligt nooit ver wakker
naast hartstocht en liefde

en vooral ik
in mijn bed
na de zoveelste computerpanne.


© Rudi J.P. Lejaeghere 

Een oud lied

















Aan je graf,
de laatste rustplaats
zoals dat heet

ik zocht naar woorden
vond er geen
geen die er toe deden
of die uitleg gaven
dat ik er was

moest zijn

jij was er niet
even weg misschien
ik denk het niet
toch niet in die urne
niet onder de grond

's anderendaags vond ik je wel
in een oud lied
over een zeeman en heimwee
of gewoon in de spiegel
toen ik me scheerde
met jouw gebaren
                                                                                           
zo is het ieder jaar
en toch kom ik elke keer weer

aan je graf
de laatste rustplaats
zoals dat heet.


© Rudi J.P. Lejaeghere

zondag 13 juli 2014

Op weg















Een afdruk maken
de voet die stap voor stap
een weg vertoont
tussen wegedoorn en wilde bramen

verbrand het hout dat mij verhindert
ontwar het klimmerkruid
dat dicht moet houden

ik slinger mij aan akkerwinde
vang me in een duizendknoop
het web dat mij kan spinnen
is op zijn minst
                                                                                     
een maat te groot


Rudi J.P. Lejaeghere

Vingerwijzing















In mijn hand schrijf ik
tussen de lijnen door, wat grillig
soms doorkrast, een zijweg
die ik in mijn handpalm neem

wat dikker op de muis
kom ik thuis op de duim
die mij eronder houdt
tot ik iemand met de vinger wijs

en de rollen verwissel
mijn middelste met brio toon

voor jou echter die me ringeloort
heb ik er maar een
het is die aan mijn linker
waar mijn trouw aan hoort

en die kleine
waar die voor dient
nou ja, mijn neus mag het weten.


© Rudi J.P. Lejaeghere

Filigrein
















Het beeld dat ik voor ogen heb
mat, op plaatsen uitgedund
zichzelf aan het verliezen

het filigrein
in fijne draden uitgeplet
ik hoor het zilver niet meer zingen

gepast is het avondkleed
tot stof uiteengetrokken
oud gerafeld linnen

de dagen worden stiller
ijler, uitgesproken
vanbinnen schrijft het winter.


© Rudi J.P. Lejaeghere

zaterdag 12 juli 2014

Singulariteit













Zo dicht
nog dichter
tussen ruimte, tussen tijd
gevangen in een punt
te heet om te bevatten

ontsnapt het begin
met trommels en trompetten

een singuliere vreemdheid
de chaos, het uitdijen
van sterrenstof
het beklijven
tot bol, in banen geleid
in bliksem en vuur
gelouterd
                                                                                              
adem na adem ingeblazen
in spiralen gekromd
tot kiem van leven
omgevormd.


© Rudi J.P. Lejaeghere

Zingen

















Kan ik een merel zingen
of leeuweriken in de lucht
wil ik een bloem bevlinderen
in een zucht van wind
wat zonnestraal bevruchten

mijn vleugels strijken
als snaar viooltjes ruiken
het gras heel stil bestuiven
met poedersneeuw zo wit
en helder zijn
                                                                                       
mag ik het in noten horen
in het klinken van kristal
dat het zachtjes verder dringt
als het lied dat zoekt
naar het midden van mijn hart.


© Rudi Lejaeghere

Dageraad














Op blote voet nog voor de dag
in dauw getooid het gras ontmoeten
van goud en diamanten vol, de boom
met waaierende regenbogen

het zand in korrels uitgesponnen
op mijn wreef zit dageraad
en korsten van de nacht tevoren
                                                                                                   
door mijn oor klinkt het koren
het zingen van de halmen
de ekster steelt het licht
en krast van herbeginnen


Rudi J.P. Lejaeghere

vrijdag 11 juli 2014

Amuse bouche





















Verandering van spijs doet eten
een waarheid die zich splitst
als lettergrepen die ik lust
in de maag

even met liefde
culinair genieten
de mond vol hebben
van foie gras en amuse bouche

het proeven en het smaken
op schaal wat smullen
lekkerbekken op maat
                                                                                     
opgediend en afgemeten
aan de rand van een fluitje
bruisende crémant.


Rudi J.P. Lejaeghere